Nieuws

Zonnehof Books on Tour Nederlands Indië AmersfoortGezien
door Rob Lampe

Afgelopen jaar zijn fotograaf en filmer Armando Ello en ik bezig geweest met het realiseren van een derde documentaire. In het kader van het themajaar 2023 ‘Leven met oorlog’ vanuit Platform herinnering WO2 gaan we in op de doorwerking van de familiegeschiedenis en (oorlogs)trauma’s bij personen die roots hebben in het voormalige Nederlands-Indië.

Aan de hand van gefilmde interviews met bekende literaire schrijvers van de tweede generatie en vier personen van de derde generatie geven we inzicht in enerzijds de diverse traumatische oorlogservaringen van (groot)ouders, hoe de 2e en 3e generatie hier mee omgaan en anderzijds laten we zien hoe de jongere naoorlogse generatie op een artistieke wijze hier ‘taal’ aan geeft.

In de documentaire zijn drie videoclips verwerkt met artistieke bijdrages.

Samen met Platform WO2 dat in het Veteraneninstituut in Doorn is gevestigd en Indisch & Moluks Netwerk Politie, organiseren we een filmvertoning met Q&A.

Tot en met eind februari is tevens de foto-expositie die onderdeel uitmaakt van dit project te bezoeken. Dit kan voorafgaand of na het programma.

Hartelijke groet,

Simone Berger & Armando Ello

www.educatievoormalignederlandsindie.nl

De eerste filmvertoning vindt in Amsterdam plaats in de Roode Bioscoop:  https://www.roodebioscoop.nl/stemmen-van-naoorlogse-generaties


INDIE VERLOREN… – SELLING A COLONIAL WAR.
 Deze film werd afgelopen november op het Internationaal Documentaire Festival Amsterdam (IDFA) bekroond met de IDFA Beeld & Geluid ReFrame Award voor Best Creative Use of Archive, en was de énige Nederlandse film in de Internationale Competitie.

Met een brede blik onderzoekt filmmaker In-Soo Radstake een veelheid aan perspectieven, waaronder die van de Nederlandse overheid, militairen in het Nederlandse en Nederlands-Indische leger, Indonesische onafhankelijkheidsstrijders, de internationale gemeenschap en verschillende bevolkingsgroepen in het voormalige Nederlands-Indië. Ook de Bersiap komt aan bod, een onderbelichte periode waarin diverse groepen burgers collectief werden aangemerkt als tegenstanders van de onafhankelijkheidsstrijd.

De wijze waarop de Nederlandse overheid de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog en het daaropvolgende geweld (1945-1950) presenteerde, toont hoe groot de kracht van beeldvorming is. Driekwart eeuw later strijden verschillende percepties van de gebeurtenissen nog altijd om voorrang.

Uitgebreide gesprekken met experts in binnen- en buitenland geven inzicht in de complexe verhoudingen in het voormalige Nederlands-Indië. Archiefbeelden, waarvan sommige pas decennia na dato werden ontdekt, vertellen niet alleen een verhaal over dekolonisatie maar vormen ook een kroniek van onze omgang met het verleden.

Trailer Indië Verloren

Meer info over Jim Grondhuis en zijn nieuwe uitgave van “Indisch niet alleen vanwege het eten”
ga naar Facebook https://ap.lc/vwARB

Verkooppunten voor mijn boek. “Indisch. Niet alleen vanwege het eten”.
– Boekhandel Veenendaal in de Langestraat
– De Algemene Boekhandel op de Leusderweg
– Toko Jaruwan op de Noordewierweg in het Soesterkwartier.
– Boekhandel Riemer in winkelcentrum Emiclaer.
– Bestellen via mijn email kan ook jimbordet@gmail.com



In de bioscoop zijn er al bijna 25.000 bezoekers naar ‘Sporen van Indië’ komen kijken.

En nu is de film ook beschikbaar op DVD!
Vanaf deze week worden bestellingen thuisbezorgd.
Bestel de DVD online.
De DVD is ook te koop in de volgende winkels in Amersfoort:Boekhandel Veenendaal (Langestraat 33)Boekhandel Riemer (Emiclaerhof 18)Toko Tjin (Kamp 2)

AC dinsdag 14 augustus 2023

Piet van Dijk 26-07-23, 11:36 Laatste update: 12:34


Na jaren hopen krijgt schoonvader van Wijnand (82) eeuwige grafrust: ‘Eindelijk erkenning voor het leed’

Na ruim twee jaar hopen, is de kogel door de kerk. Als het aan het stadsbestuur ligt krijgen de in Amersfoort begraven Molukse marinemannen en KNIL-militairen, die na de oorlog in Nederlands-Indië noodgedwongen naar Nederland kwamen, eeuwige grafrust. ,,Eindelijk, hier hebben we al die tijd naar uitgekeken.”

LEES MEER in het AD


LEES MEER in het AD

Wouter Muller en Ernst Jansz in Theater Concordia.
“Met zijn toestemming lieten wij bij elk herdenking van 15 augustus 1945 in Amersfoort het gelijknamige  lied van Wouter Muller horen. Wij zullen deze traditie in ere houden.”

Zanger Wouter Muller (75) plotseling overleden: de Enschedeër was de Boudewijn de Groot van de Indo’s

De Enschedese zanger en liedjesschrijver Wouter Muller (75) is vanmorgen op tweede kerstdag in zijn woonplaats plotseling overleden. Muller werd wel getypeerd als ‘de Boudewijn de Groot van de indo’s’. Muller gaf in zijn liedjes de tweede generatie Indische Nederlanders een stem. Hij doorbrak de zwijgcultuur

Zijn broer Brendly bevestigt het plotselinge overlijden van Muller. De singer-songwriter zou vrijdag bij familie kerst gaan vieren in Bennekom, maar werd kort voor vertrek onwel. Hij is met spoed opgenomen in het MST waar hij maandagmorgen overleed. Hij laat een vrouw en drie kinderen achter.

Generaties genoten van het Stinklied

Muller heeft in meerdere bands gespeeld en was onder andere oprichter van de groep ‘Quasimodo’, die tot 1999 de begeleidingsband was van Willem Wilmink. Hij maakte daarmee diverse theaterprogramma’s. Hele generaties zijn opgegroeid met nummers als Het Stinklied en Grote blote billen in lantaarnlicht’. Maar zijn muzikale erfenis is vele malen groter.

Muller was de oudste zoon van een KNIL-soldaat. In 1950 – Wouter was toen 3 jaar – moest het gezin vluchten met de boot naar Nederland. Over de ontberingen werd amper gesproken door al deze vluchtelingen. In 1997 keerde hij voor het eerst terug naar zijn geboorteland, het huidige Indonesië. Dat gaf voeding aan een bijzondere identiteitsstrijd. Daar beet hij zich in vast. Hij maakte met die ervaring de muziekvoorstellingen Wat is een Indo? en Indisch Hart. Voor vele indo’s bleken zijn teksten een eyeopener. Hij oogstte lof in heel het land.

Wouter kan zijn eentje verantwoordelijk worden gehouden voor een nieuwe muziekstroming: de neder-indopop. Het is van buitengewoon belang

Ernst Jansz, schrijver/muzikant Doe Maar

Brendly Muller: „Ik noemde hem wel de Boudewijn de Groot van de indo’s. Hij heeft zich echt vastgebeten in de geschiedenis van de indo’s, waar eigenlijk nooit over gesproken werd. Er was echt een zwijgcultuur. Ook ik ben pas door zijn speurwerk en teksten gaan beseffen wat onze ouders hebben meegemaakt met de jappenkampen, hun vlucht naar Nederland en de niet erg warme ontvangst. Wouter doorbrak dat zwijgen met prachtige teksten. Zoals het lied Mijn hart is op twee plaatsen tegelijk. Ik denk dat je hem terecht zo mag noemen de Boudewijn de Groot van de indo’s.”

Ernst Jansz, meest bekend van de band Doe Maar kende Muller ook goed. Ze hebben vaak samengespeeld. Hij zei over de Enschedeër: „Hij kan in zijn eentje verantwoordelijk gehouden worden voor een nieuwe muziekstroming: de neder-indopop. Openhartig en liefdevol verwoordde altijd het gevoel van velen die in Indië hun wortels hebben… Wouter was een warm voorstander van de multiculturele samenleving. In dat opzicht acht ik zijn werk in een tijd als deze van buitengewoon belang.”

Mensen met elkaar verbinden

Brendly benadrukt het grote hart dat zijn broer had. „Hij was altijd heel sociaal geëngageerd. Echt een jongen van de pabo. Hij heeft zich altijd ingezet om mensen te verbinden.”

Wouter Muller was de laatste jaren ook lid van het Opinie Panel van De Twentsche Courant Tubantia. In één van zijn laatste bijdragen bekritiseerde hij het Enschedese cultuur beleid, dat ‘nog steeds veel te wit is’.

Slecht overheidsbeleid

In zijn bijdragen had hij ook vaak oog voor de mensen die het moeilijk hebben in de samenleving, en die worstelden met hun plek in deze maatschappij. Hij pleitte voor een ‘menselijker maat’ in de uitvoer van het overheidsbeleid. ‘De armoedeval die sommige mensen ervaren, is vaak het gevolg van slecht overheidsbeleid’, schreef hij onder andere.

Dat ging hem aan het hart. Behalve kritiek stak hij gelijk die mensen een hart onder de riem. „Ook al ben je misschien arm, je voelt je niet arm zolang je een mens van waarde kan zijn. Voor jezelf en voor anderen.”

In de regio heeft hij als welzijnswerker ook grote betekenis gehad. Muller deed de Sociale Academie in Enschede en werd opbouwwerker in deze stad. Maar ook was hij staffunctionaris educatie bij het Museum Jannink, projectleider Netwerk Hengelo en beleidsmedewerker Scala Welzijnswerk Hengelo. Verder trok hij diverse sociale projecten in Haaksbergen en Hof van Twente en was hij vrijwilliger van het Kennisplatform Integratie en Burgerschap.

Over de uitvaart is nog niets bekend. Zijn vrouw en een zoon waren bij hem toen hij stierf. Twee van zijn kinderen wonen in Amerika en Brazilië. Zij zijn onderweg naar Enschede.


Expositie ‘Nijkerk en Nederlands-Indië’

Eeuwigdurende grafrust voor Indische oorlogsveteranen

In navolging van een aantal andere plaatsen zoals Epe, Apeldoorn, Tiel, Helmond, Woerden en Waalwijk heeft Noëlle Sanders gevraagd of de militairen die gediend hebben in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) als eerbetoon eeuwigdurend grafrecht (d.w.z. dat de grafrechten eeuwigdurend worden afgekocht) krijgen in Amersfoort. Ze moeten alsnog alle egards en respect krijgen die ze verdienen, na als loyale en moedige militairen te hebben gevochten voor Nederland. De burgemeester Lucas Bolsius wil dit graag onderzoeken en hij wil graag namen weten van de mensen die het betreft. In verband met de privacy is dit moeilijk na te gaan bij de begraafplaats zelf, dus vandaar de oproep van Noëlle Sanders om de namen bij haar te melden. Dit kan op info@lijstnoellesanders.nl of via de mobiele telefoon: 06-19940022

Dus kent u KNIL militairen van de eerste generatie die begraven zijn op Rusthof of op een van de andere begraafplaatsen in Amersfoort, dan kunt u dat aan haar doorgeven.

Noëlle Sanders
18-1-2022